این دسته بندی، کلی ترین و شناخته شده ترین روش دسته بندی انواع مختلف چاپ های تماسی است. زیرا تمامی روش های چاپ تماسی نیاز به فرم چاپ برای انتقال اطلاعات به روی سطح مورد نظر دارند و فناوری مورد استفاده در دستگاه چاپ نسبت به نوع فرم چاپ متغیر ومتفاوت است.
فرم چاپ حامل اطلاعات مورد نظر برای چاپ ، مورداستفاده برای انتقال مرکب به روی سطح کاغذ و یا مواد دیگر می باشد. مرکب در مرحله ی اول به روی فرم چاپ انتقال داده می شود و سپس توسط روش های مختلف از روی سطح فرم چاپ به روی سطح مورد نظر انتقال می یابد.

فرم های چاپ تماسی به چهار گروه تقسیم می شوند و هر گروه نسبت به محلی که مرکب روی فرم قرار می گیرد وعاملی که باعث انتقال اطلاعات می گردد، شناخته و نامیده می شود.
این چهار گروه به شرح زیر می باشند:
الف) چاپ برجسته
ب) چاپ گود
ج) چاپ مسطح افست
د) چاپ اسکرین سیلک

تمامی چاپ های تماسی (متداول ) نیاز به فرم دارند. زیرا فرم است که امکان انتقال اطلاعات را به روی سطح مورد نظر، مثلاً کاغذ ، فراهم می سازد. مرکب چاپ تنها نقاطی از سطح فرم را که دارای اطلاعات است آغشته می سازد و با فشار وارد کردن روی سطح چاپی ، عمل چاپ را انجام می دهد.
این خاصیت پلیت که مرکب را انتقال می دهد و یا نمی دهد ( سیستم دو گانه ، Binary ) تنها برای چاپ سیاه و سفید مناسب است. برای تصاویری که دارای درصدهای مختلف خاکستری باشد باید روش دیگری استفاده نمود. برای این منظور یک نقطه از تصویر به قطعات بسیار کوچکی تقسیم می شود.

حال هریک از قسمت های کوچک نسبت به درصد خاکستری مورد نیاز تصویر می تواند باعث انتقال مرکب و یا عدم انتقال مرکب باشد. هرچقدر تعداد نقاطی که مرکب را انتقال می دهند بیشتر باشد درصد خاکستری تصویر در آن نقطه بیشتر می گردد تا جایی که صددرصد نقاط یک قسمت مرکب را انتقال می دهند و باعث بوجود آمدن سطح کاملاً مشکی چاپ می شوند. به این روش، یعنی تقسیم یک قسمت چاپی به نقاط کوچک تر ترام دهی یا اسکرین کردن می گویند.

ترام:
با تقسیم کردن یک نقطه از تصویر به نقاط بسیار کوچک تر (اسکرین) می توان انواع درصدهای مختلف خاکستری از صفر درصد( سفیدی کاغذ) تا صد درصد (رنگ کامل مرکب ) را به دست آورد.
این فرآیند بدین علت است که چشم بیننده وقتی نتواند اجزای کوچک تر اسکرین را به تنهایی ببیند تصویری از مجموعه ی آنها را احساس می کند که می تواند شامل نقاط سفید کاغذ نیز باشد.
هر قدر مقدار سفیدی کاغذ کمتر باشد ، یعنی نقاط مرکب خورده بزرگ تر یا بیشتر باشد ، بیننده درصدی از خاکستری بالاتری از رنگ آن مرکب تصور می کند.
برای چاپ بهتر تصاویر انواع ترام ها (اسکرین ها ) مورد استفاده قرار می گیرد که به چهار گروه مختلف قابل تقسیم می باشد.

کاربرد ترام در کارهای رنگی و سیاه و سفید:
تقسیم کردن تصاویر به نقاط بسیار ریزی که قابل دیدن و تفکیک توسط چشم نیستند امکان چاپ تصاویری با درصدهای مختلف خاکستری را فراهم می سازد. حال اگر این نقاط بسیار کوچک دارای رنگ های مختلف نیز باشند بیننده مجموعه ی ترکیب شده ی این رنگ ها را تصور خواهد کرد ولی قادر نخواهد بود که تک تک نقاط ریز رنگ را به صورت مجزا ببیند . از این روش برای تولید و چاپ کارهای رنگی استفاده می شود. هرچه تنوع رنگ های نقاط ریز بیشتر باشد طیف وسیع تری از رنگ ها قابل چاپ می باشد ولی به دلیل صرفه جویی مالی معمولاً این تنوع رنگ ها را به چهار رنگ محدود می کنند. از نظر فنی نیز به دلیل آن است که هر رنگ نیاز به یک بار چاپ دارد وتفاوت چاپ چهار رنگ ، برای مثال با چاپ پنج رنگ بسیار اندک است در حالی که به جای به دست آوردن این تفاوت اندک یک کار چاپیی تک رنگ و یا اضافه کردن یک رنگ ویژه مانند طلایی یا نقره ای بسیار موثرتر واقتصادی تر است ، چهار رنگ مورد استفاده برای چاپ کارهای رنگی عبارت اند از:
زرد، ماژنتا یا سرخ آبی، سایان یا ارغوانی و مشکلی ، که توسط چهار رنگ (CMYK ) چاپ گردیده است.